In de winkelrekken aanschouwen we steeds meer goedkope producten en producten van distributiemerken tussen de gangbare merkproducten. Maar mogen we als consument deze producten vertrouwen? Het OIVO onderzocht 163 producten en geeft een genuanceerd antwoord op die vraag.

Eerste prijzen en productkwaliteit

Het is niet mogelijk om algemeen een onderscheid te maken tussen de kwaliteit van de producten op basis van het merk en de prijs via de samenstelling en de productetikettering en te besluiten dat er een oorzakelijk verband is tussen de prijs en de kwaliteit van het betrokken product. Alles hangt af van het scenario dat de fabrikanten toepassen:

• Ofwel wordt het prijsverschil niet gerechtvaardigd door een duidelijk verschil in voedingswaardekwaliteit en zal de consument moeten kiezen in functie van de organoleptische kwaliteiten van het product.
• Ofwel ligt het verschil in de hoeveelheid gebruikte ingrediënten en kan de consument kiezen in functie van de beschikbare informatie op de verpakking (als die bestaat...).
• Ofwel ligt het verschil in de aard van de gebruikte ingrediënten, maar hebben die niet echt een invloed op de voedingswaarde van het product. In dat geval kan de consument kiezen in functie van de prijs.
• Ofwel ligt het verschil in de aard van de gebruikte ingrediënten, die de voedingswaarde van het product kunnen beïnvloeden. In dat geval heeft de consument er alle belang bij om te kiezen voor een kwaliteitsproduct tegen een goede prijs.

En die scenario’s kunnen variëren, ongeacht het beoogde type positionering (nationale merken, distributeurmerken, eerste prijzen). De eerste prijs kan een goede prijs/kwaliteitverhouding betekenen!

Eerste prijzen en voedingswaarde-etikettering

De goedkoopste producten, ongeacht of het distributeurmerken of eerste prijzen zijn, dragen niet altijd voldoende informatie om het product te kunnen selecteren met kennis van zaken de samenstelling ervan te begrijpen. Maar de voedingswaarde-etikettering en de productsamenstelling zijn vermeldingen waarin, als ze bestaan, vaak pertinente gegevens ontbreken, vooral over de aard van de vetten (verzadigde, omega 3, omega 6, transvetzuren). Het belang van een volledige etikettering wordt dus gerechtvaardigd.

Zo zou de voedingswaarde-etikettering verplicht moeten worden voor alle producten, vooral voor de getransformeerde producten en voor alle categorieën (nationale merken, distributeurmerken of eerste prijzen). Door goedkope producten te kopen, beschikt de consument niet altijd over voldoende informatie. Maar het eerste prijsproduct kan nuttige informatie verstrekken over zijn samenstelling en zijn voedingswaarde-impact, maar dat is niet altijd het geval zoals voor de distributeurmerken of de nationale merken.

Tot slot nog enkele aanbevelingen...

De consumenten worden verzocht om oplettender te zijn bij de keuze van elk van hun producten. Vooral omdat de informatie die hen ter beschikking wordt gesteld, niet altijd pertinent is noch hen in stelt om een weloverwogen keuze te maken. De informatie kan zelfs gewoonweg ontbreken, onder andere in het geval van de getransformeerde producten.
Meer en betere informatie moet verstrekt worden via een aangepaste etikettering die melding maakt van de samenstelling van de ingrediënten, voedingswaarde-informatie en noodzakelijke gegevens voor de consument om de productkwaliteit te evalueren in functie van zijn/haar persoonlijke situatie (aanwezigheid van allergieverwekkende stoffen, impact van de samenstelling op de gezondheid, vermelding van de oorsprong en afkomst van de ingrediënten, enz.). Het voorstel van Europees reglement gaat in de goede richting.
Die etikettering moet op alle producten verschijnen, ongeacht hun prijs. Goedkoop mag immers geen synoniem zijn voor povere of onbestaande informatie.

Volledige studie.