Consumenten die bewust proberen omgaan met hun digitale doen en laten zijn relatief vertrouwd met het concept van cookies en andere privacy-aangelegenheden op het klassieke internet. Privacy op het mobiele internet zit echter in een prematuur stadium en heeft nog te kampen met kinderziekten. Het OIVO houdt eraan de consumenten afdoend te informeren, klaagt aan dat ontwikkelaars van apps niet duidelijk genoeg communiceren over hun omgang met de persoonlijke gegevens van de gebruikers en raadt de consumenten aan extra oplettend te zijn.
Het mobiele internet is een gigantisch netwerk van uitwisseling van informatie tussen gebruikers, ontwikkelaars van apps, websites en andere bedrijven. Als je op zoek gaat naar informatie over pizzarecepten, is het best mogelijk dat je de volgende dag advertenties voor een pizzarestaurant zal te zien krijgen. Of de highscore die je net hebt behaald in je favoriete spelletje wordt gedeeld met je vrienden op Facebook. Voor de consumenten is het echter nog te moeilijk na te gaan welke informatie op welk moment met wie wordt gedeeld.
Eind vorig jaar voerde de Amerikaanse krant The Wall Street Journal daarom een uitgebreid onderzoek uit om na te gaan welke en hoeveel persoonlijke informatie door mobiele apps wordt bewaard en doorgezonden naar de maker van de applicatie of naar externe (advertentie-) bedrijven, met of zonder de toestemming en het medeweten van de gebruiker. Op het eerste zich ogen de resultaten onthutsend. De apps die geen enkel stukje persoonlijk informatie doorsturen, of dat hoogstens terugsturen naar de ontwikkelaar van de applicatie, vormen een absolute minderheid. Bijna alle onderzochte apps registreren het specifieke identificatienummer van de smartphone en het merendeel van hen deelt dat vervolgens met derden. Zo kunnen advertentiebedrijven gedetailleerde gebruikersprofielen opstellen om hen vervolgens gerichte reclame te kunnen versturen.
Het goede nieuws is dat het zo goed als altijd gaat om geaggregeerde profielen. Dus niet 'Piet Janssen, een 39-jarige man uit Poperinge heeft een nieuwe jas van het merk X gekocht op veilingsite Y en daarna website Z bezocht', maar wel '30- tot 45-jarige mannen uit West-Vlaanderen die interesse hebben voor jassen van merk X, kopen die vaak op veilingsite Y en bezoeken vaak website Z'. Advertentiebedrijven kunnen in dat geval geen naam plakken op de gebruikersgegevens waarover ze beschikken.
Zoals gezegd heerst voor de consumenten echter onduidelijkheid. Ten tijde van het onderzoek van The Wall Street Journal had slechts minder dan de helft van de apps een raadpleegbaar privacybeleid.
Het is dus aangeraden steeds op zoek te gaan naar de privacyverklaring van de apps die u wenst te gebruiken en ze vervolgens aandachtig te lezen. Hoewel het er jammer genoeg bij een meerderheid van de consumenten wel zo is ingebakken, raadt het OIVO ten stelligste af uw akkoord met de gebruiks- en privacyvoorwaarden aan te geven zonder daadwerkelijk de tekst te hebben overlopen. Wees er u van bewust dat het mobiele internet grotendeels steunt op de uitwisseling van informatie en op gerichte advertenties, aangepast aan uw gebruiksprofiel. De spelers op deze markt hebben er dus baat bij zoveel mogelijk over u te weten te komen, ook buiten uw weten om. Het OIVO vraagt dat deze informatievergaring beperkt blijft tot geaggregeerde informatie en eist dat de gebruiker consequent de kans heeft zich op een eenvoudige manier uit te schrijven voor dergelijke diensten als hij of zij het er niet mee eens is dat zijn of haar persoonlijke informatie wordt gedeeld met derden.
Als u zelf in detail wil nagaan hoe verschillende populaire applicaties (voor iPhone en Android) omgaan met uw persoonlijke gegevens, kan u terecht op de website van The Wall Street Journal in het project genaamd What They Know ('Wat ze over ons weten').
