Voor het eerst heeft de energiewaakhond VREG de energiearmoede ook per provincie in kaart gebracht. In Limburg en Antwerpen zijn er vorig jaar meer budgetmeters geplaatst en meer gezinnen van gas en stroom afgesloten dan in de rest van Vlaanderen. Zo is Limburg met 3.457 afsluitingen de absolute koploper.

Ook werden vorig jaar vier keer meer budgetmeters voor gas geïnstalleerd dan een jaar eerder: net iets meer dan 18.000. Het aantal budgetmeters voor elektriciteit bleef stabiel op 41.000.

Het OIVO is blij met deze studie, die de impact van de energieprijzen op het budget van de gezinnen, en van de minst gegoeden in het bijzonder, aantoont en objectief bekijkt.

Het is wel paradoxaal te moeten vaststellen dat in onze maatschappij, waar het consumeren zo algemeen sterk gevaloriseerd wordt, de toegang tot energie afgesneden wordt voor een almaar groeiende schijf van de bevolking. De toegang tot energie moet een fundamenteel recht zijn.

En wat de budgetmeters betreft: dat is het typevoorbeeld van een systeem dat veel meer kost dan het opbrengt. Met andere woorden: als de hele maatschappij de facturen zou betalen, zou dat minder duur uitvallen dan het installeren van budgetmeters. Bovendien wordt dat systeem gekenmerkt door tal van toepassingsproblemen: meter geplaatst hoewel alle schulden vereffend zijn, nog duurdere energieprijs, onderbreking van de levering enz.

Vandaar de vraag hoe het komt dat dit systeem nog steeds gebruikt wordt? Het antwoord is evident: zij die er voordeel uit halen betalen niet. Die kostprijs wordt uitsluitend gefinancierd via het energieverbruik van alle consumenten samen, terwijl de budgetmeter het risico voor niet-betaling voor de leverancier tot nul beperkt aangezien de verbruikers op voorhand moeten betalen. Zou het niet veel rechtvaardiger zijn om de leveranciers te doen tussenkomen in de prijs van de plaatsing? Dat zou het aantal aanvragen drukken en ruimte laten voor de betaalplannen e.a.

Persbericht VREG.