Om de schuldoverlast, waar deze schulden tot leiden, tegen te gaan, stelt CDH-senatrice Vanessa Matz voor om, naar het bestaande Franse model, een gedragscode in te voeren die de operatoren verbindt. Ze heeft ook meerdere wetsvoorstellen ingediend ter bestrijding van de schuldoverlast die door de facturen van mobiele telefonie veroorzaakt wordt.

Voor de gedragscode voor de operatoren, beveelt de senatrice aan te zorgen voor een betere toegang tot de informatie en klaagt ze de onleesbaarheid aan van de aanbiedingen van de gsm-operatoren in België. Ze stelt ook voor om gsm-contracten tot twaalf maanden te beperken en de operatoren te verplichten om hun diensten op te schorten als de gebruiker op twaalf maanden tijd twee facturen niet betaald heeft. Ten slotte zou de senatrice nog willen zien dat een werkgroep, bestaande uit vertegenwoordigers van alle betrokken sectoren, gelast wordt met het bespreken van die problematiek.

Hoewel dit idee aanlokkelijk klinkt is het OIVO van mening dat het noodzakelijk is de operatoren te responsabiliseren door een aangepaste wetgeving in te voeren. Dit soort van code – ook al ingevoerd in de energiesector – heeft al bewezen ontoereikend te zijn. Ondanks de voordelen ervan, blijken de resultaten in de praktijk niet overtuigend.

Het OIVO herinnert eraan dat telefonieschulden in 2009 ook al meespeelden in 46,1% van de schuldbemiddelingsdossiers in het Waalse Gewest, voor een gemiddeld bedrag van 902,72 euro.

Tot besluit is er volgens het Observatorium Krediet en Schuldenlast de voorbije jaren een groei te merken: telefonieschulden speelden een rol in 38,1% van de dossiers in 2002 en zoals gezegd steeg dit in 2009 naar 46,1%. Volgens het observatorium is deze toename opvallend snel gebeurd en is het bedrag van de achterstallige schuld zo goed als verdubbeld sinds 2002. Dezelfde vaststelling geldt voor de schulden voor gezondheidszorgen en energieverbruik. Het zijn evenwel niet de telefonieschulden die de schuldoverlast veroorzaken, want hun gemiddeld gewicht is kleiner dan dat van de andere kredieten. Doordat ze bovenop andere schulden komen wegen ze zwaarder door. Vandaar dat het observatorium voorstander is van maatregelen die de situatie op het gebied van de telefonie zouden helpen verduidelijken.

Merk op dat de allerjongste gebruikers niet gespaard blijven. Dat is meer dan een detail om in overweging te nemen: het zijn immers heel vaak gezinnen die in de spiraal van onbetaalde rekeningen meegezogen worden. Logisch, want volgens een studie van het OIVO gebruiken acht op de tien jongeren een gsm, meestal (in 86% van de gevallen) met behulp van voorafbetaalde telefoonkaarten die de ouders (in 65% van de gevallen) voor hen betalen.