Om het geheugen op te frissen, herhalen we dat tot die blokkering overgegaan werd in januari jongstleden, op beslissing van Febelfin, de Belgische federatie van de financiële sector. Het OIVO beschikt niet over statistische gegevens om deze beweringen te weerleggen, maar stelt wel vast dat de informatie onvolledig is en niet toelaat een reëel beeld te krijgen van de impact van deze maatregel, die de sector heeft opgelegd. Er wordt immers met geen woord gerept over skimming van kredietkaarten. Het is dus best mogelijk dat die fraude toegenomen is, wat erop zou neerkomen dat de dieven hun werkterrein gewoon verlegd hebben naar de kredietkaarten.

Dit is niet meer dan een mogelijkheid, maar het OIVO blijft er in elk geval van overtuigd dat deze blokkeermaatregel, in tegenstelling tot wat de financiële sector wil doen geloven, absoluut niet in het voordeel van de consument speelt. Deze laatste wordt immers verplicht om zich voor reizen in een aantal landen een kredietkaart aan te schaffen of toch minstens aan zijn financiële instelling een hypothetische en discretionaire deblokkering van zijn kaart te vragen.

Tegenover dat nadeel staat geen enkel voordeel voor de consument. Hij wordt nu zelfs niet echt beter beschermd tegen skimming. Daar zijn twee verklaringen voor: ten eerste kunnen de kredietkaarten evengoed gekopieerd worden en ten tweede was de consument vroeger al tegen skimming beschermd doordat de banken wettelijk verplicht zijn om klanten die het slachtoffer worden van zulke fraude schadeloos te stellen. De ware motivatie voor deze maatregel is met andere woorden niet de bescherming van de consument…