In een overgrote meerderheid van de gevallen gaat het om ontevreden klanten die werden aangetrokken door aanlokkelijke reclame in een folder en die in de winkel moesten vaststellen dat het beloofde artikel niet voorhanden was omdat er duidelijk een te kleine voorraad van aanwezig was.

Er is al gebleken dat de hard discounters meesters zijn in deze techniek. Onder andere Lidl werd al meermaals voor zulke praktijken veroordeeld. Het gerecht stelde vast dat de promotieartikelen wel degelijk in promotie waren, maar dat er veel te kleine hoeveelheden van beschikbaar waren en dat het doel van de actie er dus enkel in bestond de klanten aan te trekken. In 2003 werd Carrefour voor gelijkaardige zaken veroordeeld. Wie het gepromote product wil, kan niet anders dan zich al vanaf het openingsuur naar de winkel te begeven op de dag zelf van de promotie. Ik heb het zelf nog gedaan deze week, legt een mevrouw uit Genk uit. Ik wilde graag een mixrobot van bij Aldi en maar goed dat ik er zo vroeg op afgegaan ben, want er bleken maar 6 van die promotieartikelen beschikbaar te zijn. Ik heb die van mij gekregen, maar ik was dan ook al in de winkel zodra de deuren opengingen. Een andere keer, toen ik een draagbare computer in promotie bij Carrefour wilde kopen in november, ben ik er ook op de eerste dag van de promotie achteraan gegaan, maar dan pas in de namiddag. Wat bleek? Volgens een verkoopster was de hele voorraad al uitgeput. Ik kon wel nog inschrijven op een wachtlijst, maar er kon niets gegarandeerd worden...

Begin deze maand deed de krant Het Nieuwsblad de test bij Lidl. De hard discounter bood een full HD LCD TV aan voor een prijs van minder dan 250 euro. De journalisten hebben in totaal 66 winkels bezocht, maar de hoeveelheid beschikbare producten in die winkels was bij het opengaan van de deuren zo beperkt dat tientallen consumenten met lege handen huiswaarts moesten keren. Geen enkele winkel had volgens de krant meer dan zeven televisietoestellen in voorraad. De (enige) gelukkigen stapten al enkele minuten na openingstijd met het artikel de deur uit. Een situatie die (anoniem) ook door de werknemers van Lidl bekritiseerd wordt: Ik ben verantwoordelijk voor het verpakken van de speciale promotieartikelen op de avond voor de zogezegde "non-fooddagen", op maandag en donderdag, legde een medewerker van Lidl uit aan Het Nieuwsblad. Mijn collega's en ik kunnen dan al voorspellen dat we op die dagen weer met tal van ontevreden klanten geconfronteerd zullen worden.

De woordvoerster van de winkel, Lien Truwant, houdt echter vol dat er op nationaal niveau genoeg artikelen aangeboden worden (zonder echter een aantal te noemen) en heeft als verdere verklaring dat het onmogelijk is de impact van de reclame en het succes van de promoties te voorspellen.

Laat ons echter niet vergeten dat Lidl in januari al door de correctionele rechtbank van Gent veroordeeld werd tot een boete van 27.500 euro voor misleidende reclame. Het Parket van Gent verweet de keten dat er nationale aanbiedingen gepubliceerd werden die echter nergens in een winkel of in een te kleine hoeveelheid terug te vinden was. De conclusies van het Parket waren gebaseerd op een onderzoek in het hele land op meer dan 160 reclamefolders, en dat drie jaar lang.

Het OIVO onderstreepte toen dat het bij de promotie van speciale aanbiedingen, die doorgaans maar voor een korte tijd lopen, onontbeerlijk is dat de verantwoordelijke keten zich ertoe verbindt voldoende producten in voorraad te hebben om tegemoet te komen aan de vraag van de klanten. Wie denkt het slachtoffer te zijn geworden van een onwettige of oneerlijke commerciële praktijk, zoals misleidende reclame, kan zijn klacht(en) richten tot de FOD Economie, Algemene Directie Controle en Bemiddeling. Alle verdere nuttige informatie vindt u op de website van de FOD Economie.