De analyse van de huishoudkorf deze maand toont aan dat voedingsproducten duur zijn, te duur zelfs voor sommige consumenten. Het OIVO moet lachen als sommige beweren dat de hoogte van de prijzen “het logische gevolg is van een evenwicht tussen vraag en aanbod.”

Deze simplistische redenering werkt alleen in een markt waar een perfecte concurrentie heerst en dat is toch uitzondering in België waar er prijsafspraken worden gemaakt en er bijna een monopoliepositie bestaat. Het OIVO heeft trouwens klacht neergelegd bij de Raad voor Mededinging wegens prijsafspraken over de melk. Deze redenering verhult ook de realiteit: de prijzen voor veel producten zijn immer gestegen!

De BTW en de accijnzen kunnen de stijging van de prijzen slechts gedeeltelijk verklaren maar het is niet normaal dat de prijzen in België meer stijgen dan in Frankrijk. Hoe verklaart men dat hesp ongeveer 30% tot 40 % duurder is in België dan in Frankrijk ? Er bestaat geen objectieve verklaring voor zo’n groot verschil.

Als voorbeeld, hierbij enkele prijzen opgetekend in maart 2010 in Frankrijk en in België.

De consumenten eisen meer transparantie in de prijzen van de bereide voedingswaren.

Het OIVO betreurt de afwezigheid van precieze analyse indicatoren om de marges van de tussenhandel in de distributie te berekenen. Als men de complete samenstelling en details van een prijsberekening niet kent, is het onmogelijk om een objectieve verklaring te vinden voor zijn evolutie.

Het OIVO vindt het positief dat de werking van het observatorium van de prijzen zal worden aangepast waardoor dit beter zal tegemoet komen aan de vraag over een onderzoek naar de marges van de tussenhandel. Het betreurt nog altijd de afwezigheid van een vertegenwoordiging van de consumentenorganisaties in zijn organisatie en dringt aan op de publicatie van een gedetailleerd rapport.